Pomiar rezystancji uziemienia miernikiem Sonel MPI-540-PV przy wbijaniu szpilki uziomu — Krzysztof Koman VE

Uziemienie domu — po co się je robi, jak się je mierzy i co mówi wynik

„A po co to?” — to jedno z częstszych pytań, które słyszę na budowach przy uziemieniu. I to normalne pytanie. Kilka prętów wbitych w ziemię, jakaś bednarka, przewody — na pierwszy rzut oka wygląda jak coś, co robi się tylko pod odbiór. Dopóki czegoś się nie zobaczy z bliska.

Po co w domu robi się uziemienie

Uziemienie to celowo przygotowana droga dla prądu — do ziemi. O wystarczająco małej rezystancji, żeby w razie potrzeby mogła przepuścić prąd tam, gdzie powinien trafić: do ziemi, a nie przez człowieka, przez budynek albo przez instalację.

W instalacji domowej uziemienie pełni kilka ról naraz:

  • jest częścią układu ochrony przeciwporażeniowej — razem z przewodem ochronnym PE, połączeniami wyrównawczymi i zabezpieczeniami tworzy system, który ma ograniczyć skutki uszkodzenia instalacji lub urządzenia,
  • odprowadza prąd wyładowania atmosferycznego przez instalację odgromową — ale tylko wtedy, gdy droga do ziemi jest faktycznie przygotowana i sprawdzona,
  • ogranicza napięcia dotykowe na metalowych częściach urządzeń i instalacji,
  • jest punktem odniesienia dla całego układu ochrony — połączenia wyrównawcze, szyny PE i uziom razem tworzą system, który działa jako całość.

Uziom to nie tylko wbita szpilka

Sam pręt wbity w ziemię to tylko jeden element układu. Uziom — czyli to, co fizycznie jest w ziemi — może mieć różne formy: szpilki pionowe, bednarka pozioma, uziom fundamentowy, uziom otokowy. Każdy ma swoje zastosowanie i swoje warunki, w których sprawdza się najlepiej.

Ale sam uziom to za mało. Uziemienie to cały łańcuch: uziom w gruncie, przewód uziemiający, złącze kontrolne, główna szyna uziemiająca (GSU), przewody ochronne PE w instalacji i połączenia wyrównawcze metalowych elementów budynku. Przerwa albo słabe połączenie w dowolnym miejscu tego łańcucha osłabia ochronę albo całkowicie ją znosi.

Zdjęcie przy tym artykule pokazuje wbijanie szpilki uziomu przy budynku — w kadrze widoczny jest miernik Sonel MPI-540-PV. Ten konkretny uziom to uziom odgromowy. Dobry przykład do pokazania, że uziemienie ma bardzo fizyczny sens — to nie jest abstrakcja ani formalność.

Dlaczego uziemienie trzeba zmierzyć

Wbicie szpilki i zakrycie jej ziemią nie potwierdza niczego. Wynik zależy od zbyt wielu czynników, żeby można było go założyć bez pomiaru:

  • rodzaj i skład gruntu — glina, piasek, skała — każdy inaczej przewodzi,
  • wilgotność — wyniki w suchym terenie i po opadach potrafi dzielić przepaść nawet na tym samym obiekcie,
  • głębokość i długość szpilek,
  • liczba szpilek i sposób ich połączenia,
  • jakość połączeń mechanicznych — rdza, poluzowane zaciski, źle przygotowane powierzchnie styku.

Pomiar rezystancji uziemienia to jedyna metoda potwierdzenia, że uziom działa i spełnia wymagania projektu. Wynik trafia do protokołu, który powinien towarzyszyć każdemu odbiorowi instalacji odgromowej i instalacji elektrycznej.

Z mojej praktyki

Przy szpilkach zdarza mi się powtarzać pomiar po kilku dniach od ich wbicia. Ziemia wokół szpilki tuż po wbiciu jest rozruszana — coś w rodzaju luźnej gleby, która jeszcze nie opadła. Po kilku dniach osiada. Wynik tuż po wbiciu może wynosić okolice 8 Ω, a po kilku dniach spaść do 6–7 Ω. Nie jest to regułą, ale warto o tym wiedzieć przy odbiorach i planowaniu harmonogramu prac. Ostateczny protokół pomiarowy powinien dotyczyć stanu po ustabilizowaniu się gruntu.

Co pokazuje pomiar uziemienia

Pomiar rezystancji uziomu pokazuje, z jakim oporem prąd przechodzi przez uziom do gruntu. Wykonuje się go miernikiem przeznaczonym do tego celu, najczęściej metodą trójelektrodową — z dwiema sondami pomocniczymi wbitymi w grunt w odpowiedniej odległości od uziomu — albo metodą cęgową. Zwykłym multimetrem tego nie zmierzysz.

Miernik Sonel MPI-540-PV podczas pomiaru rezystancji uziemienia przy budynku, na ekranie wynik 16,5 Ω
Pomiar rezystancji uziemienia metodą trójelektrodową (3P) miernikiem Sonel MPI-540-PV: wynik 16,5 Ω przy limicie 30 Ω ustawionym w mierniku.

Na zdjęciu miernik pokazuje 16,5 Ω i znak zatwierdzenia, bo wynik mieści się w limicie 30 Ω ustawionym przed pomiarem. Ten limit nie jest stały — ustawia się go według wymagań projektu dla danego obiektu. Ten sam wynik może być dobry w jednym miejscu i za wysoki w innym.

Sama rezystancja uziomu to jednak tylko jeden element układanki. Podczas badania instalacji sprawdza się też ciągłość przewodów ochronnych PE, połączenia wyrównawcze, impedancję pętli zwarcia i działanie różnicówek. Dopiero razem dają obraz tego, czy ochrona działa — żaden z tych pomiarów nie zastępuje pozostałych. Co obejmują pomiary całej instalacji i co musi być w protokole, opisuję w artykule pomiary instalacji elektrycznej — co sprawdza elektryk.

Ile szpilek potrzeba — i dlaczego nie ma jednej odpowiedzi

W okolicach, w których pracuję, do zejścia poniżej 10 Ω przy uziomie odgromowym często potrzeba 3–4 szpilek po 1,5 m. Ale to nie jest stała reguła. Trafiałem na realizacje, gdzie wystarczyły 2 szpilki — i takie, gdzie trzeba było wbić 15 szpilek, żeby osiągnąć wymagany wynik.

Decyduje grunt. Glina wilgotna daje inne wyniki niż suchy piasek. Różnica między porami roku potrafi być kilkukrotna na tym samym obiekcie. A to, jaki wynik jest wymagany, zależy od samej instalacji:

  • rodzaj uziomu — uziom fundamentowy, otokowy, pionowy i poziomy mają różną charakterystykę i różne zastosowania,
  • układ sieci i zabezpieczenia — w układzie TT ochrona opiera się na uziomie przy budynku i różnicówce, więc rezystancja uziomu bezpośrednio wpływa na to, czy ochrona zadziała,
  • instalacja odgromowa — dla uziomu odgromowego projekt może stawiać inne wymagania niż dla samego uziemienia ochronnego,
  • przeznaczenie obiektu — dla domu jednorodzinnego, zakładu przemysłowego czy obiektu szczególnego przeznaczenia obowiązują różne wymagania projektowe.

Wymagany wynik dla konkretnego obiektu określa projekt, a nie jedna liczba obowiązująca w każdym domu. Stąd właśnie: projekt i pomiar — nie szacowanie „na oko”.

Przykład, który zmienił podejście do uziemienia

Na jednym z nowych budynków instalacja odgromowa na dachu była już wykonana, a uziomy miały być spinane w kolejnym etapie. Tego samego dnia przyszła burza. Nic się nie stało — budynek i instalacja wyszły z tego bez szkód. Ale po rozmowie o tej sytuacji inwestor zrozumiał coś konkretnego: wyładowanie atmosferyczne musi mieć przygotowaną drogę do ziemi. Jeżeli tej drogi nie ma albo jest wykonana byle jak, prąd może szukać przejścia przez elementy budynku, instalację albo metalowe części.

Uziemienie nie jest dodatkiem do instalacji odgromowej. To droga, którą prąd wyładowania ma zejść do ziemi możliwie kontrolowanie, zamiast szukać przypadkowej drogi przez budynek.

Uziom jest — ale czy jest dobrze połączony?

Częsty problem z praktyki wygląda tak: uziom fizycznie jest w ziemi, szpilki wbite, bednarka ułożona. Ale dalej coś nie gra. Połączenie może być niestaranne, zacisk może być poluzowany, powierzchnia styku źle przygotowana, a ciągłość przewodu niewłaściwie sprawdzona. Samo „coś w ziemi” nie znaczy jeszcze, że uziemienie faktycznie pracuje tak, jak powinno.

Jeden z częstszych błędów wykonawczych to rozłączone złącze kontrolne (zwane też probierczym). Służy ono do czasowego odłączenia uziomu na czas pomiaru. Jeśli zostanie rozłączone na stałe, uziom jest wbity w grunt, ale elektrycznie odłączony od instalacji. Całość wygląda jak sprawne uziemienie, a w rzeczywistości go nie ma. Złącze kontrolne powinno być dostępne do sprawdzenia i prawidłowo zamknięte.

Podobnie z połączeniami wyrównawczymi. Uziom może mieć dobry wynik, ale bez połączeń wyrównawczych rury, obudowy i inne metalowe elementy mogą mieć różny potencjał i stwarzać zagrożenie przy dotknięciu.

Uziemienie ma sens dopiero wtedy, gdy tworzy ciągłą, sprawdzoną drogę od instalacji do uziomu. Dlatego przy odbiorze nie patrzy się tylko na to, czy pręt został wbity w ziemię, ale też na połączenia, ciągłość i wynik pomiaru.

Kiedy zlecić pomiar uziemienia

  • Odbiór nowej instalacji — pomiar jest częścią dokumentacji powykonawczej. Bez protokołu nie ma rzetelnego potwierdzenia, że instalacja jest bezpieczna.
  • Modernizacja instalacji — wymiana rozdzielnicy, przeróbka obwodów lub zmiana układu sieci wymaga ponownego sprawdzenia uziemienia.
  • Przed montażem fotowoltaiki — przy projektowaniu i odbiorze PV często potrzebne są informacje o uziemieniu i połączeniach ochronnych. To jeden z częstszych momentów, w których właściciele domu odkrywają, że ich uziemienie jest słabe albo źle udokumentowane. Lepiej sprawdzić to przed montażem niż w jego trakcie.
  • Instalacja odgromowa — uziom odgromowy musi być zweryfikowany i udokumentowany zgodnie z projektem.
  • Po pracach ziemnych — kopanie przy fundamentach, układanie wodociągu lub kanalizacji może mechanicznie uszkodzić uziom albo przewód uziemiający.
  • Problemy z zabezpieczeniami — wybijająca różnicówka bez widocznej przyczyny, mrowienie przy dotknięciu urządzeń, niewyjaśnione zadziałania bezpieczników — to sygnały, że warto sprawdzić cały system uziemienia.

Co powinieneś dostać po pomiarze

Protokół z pomiaru rezystancji uziemienia z datą, wynikiem i podpisem osoby wykonującej. Dobry protokół zawiera też metodę pomiaru, użyty miernik, opis warunków i ocenę, czy wynik jest właściwy dla danego układu — sama liczba to za mało. Dla instalacji odgromowej należy się protokół odbioru albo przeglądu.

Brak protokołu to brak potwierdzenia, że uziemienie spełnia wymagania. Pomiar bez dokumentu ma też małą wartość później — przy diagnostyce, serwisie albo wyjaśnianiu problemów.

Czego właściciel domu nie zrobi sam

Właściciel domu może i powinien wiedzieć, po co jest uziemienie i w jakich sytuacjach zlecić pomiar. Ale sam pomiar, interpretacja wyniku i wystawienie protokołu należą do elektryka z kwalifikacjami do wykonywania pomiarów. Sprawdzenie multimetrem, czy wartość jest „niska”, nie zastąpi właściwego pomiaru — multimetr nie mierzy rezystancji uziomu odpowiednią metodą, a „niska” wartość nic nie oznacza bez kontekstu całej instalacji.

To samo dotyczy wykonania uziemienia. Prace przy instalacji uziemiającej i odgromowej to zadania dla elektryka z odpowiednimi kwalifikacjami i sprzętem pomiarowym, a nie coś do zrobienia według artykułu albo instrukcji znalezionej w internecie. Ten tekst wyjaśnia zasadę działania — nie zastępuje projektu, pomiaru ani wykonawcy.

FAQ

Czy każdy dom musi mieć uziemienie?

W nowoczesnej instalacji elektrycznej uziemienie jest jednym z podstawowych elementów układu ochrony. Wymagania zależą od rodzaju zasilania, projektu i wyposażenia budynku. Projekt elektryczny i pomiary odbiorcze potwierdzają, czy instalacja spełnia wymagania dla konkretnego obiektu.

Jak często sprawdzać uziemienie?

Dla instalacji odgromowych obowiązują przeglądy okresowe — częstotliwość określa projekt lub odpowiednie przepisy. Dla domowej instalacji elektrycznej pomiary wykonuje się przy odbiorze i przy istotnych zmianach instalacji. Jeśli nie wiesz, kiedy ostatnio mierzone było uziemienie w Twoim domu — warto to sprawdzić, szczególnie w starszych budynkach.

Czy uziom odgromowy to to samo, co uziemienie instalacji elektrycznej?

Fizycznie mogą to być te same elementy (wspólny uziom) albo osobne układy — zależy od projektu i warunków. W każdym przypadku oba układy muszą spełniać swoje wymagania potwierdzone pomiarem.

Powiązane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *